BMS-advies

De Dello-methode, een manier van natuurlijke tijdsbeheersing

2014-12-08 in 'Coaching' door Ton van den Berg

De Dello-methode

We hebben het druk en het leven gaat snel. Jagen wij onszelf niet op, dan zijn het anderen wel die veel van ons verwachten. LinkedIn, Facebook, Twitter; we moeten er allemaal aan meedoen en tijd aan besteden. Hoe meer contacten of ‘vrienden’ hoe meer we meetellen. En we moeten het allemaal in de gaten houden. We mochten eens iets mislopen. E-mail, mobiele telefoon, WhatsApp en andere (Social) media zijn snelle communicatiemiddelen. De meesten van ons hebben de neiging en het idee om direct op een berichtje te reageren. Anders verwacht de verzender wel dat we misschien niet onmiddellijk, danwel direct reageren. Wat te denken van de persoon die een ‘appje’ stuurde en vijf minuten later belde of zijn appje wel was aangekomen. Hij ‘had al zolang geen antwoord gehad’!

We jagen onszelf en elkaar op door het maken van lijstjes, bucketlists en andere opsommingen. Wat we denken dat moeten doen. Zo ‘moeten’ we met vakantie, alle hoofdsteden van Europa gezien hebben, verre landen bezocht hebben, een goede baan hebben én tegelijkertijd veel vrije tijd. We ‘moeten’ genieten, onze kinderen ‘moeten’ gelukkig zijn. En daar voelen we ons steeds verantwoordelijk voor. En we voelen de druk alsmaar oplopen. Als we iets niet op een gepland moment hebben gedaan, hebben we het gevoel gefaald te hebben. Lijstjes worden langer en worden nooit afgewerkt. Ondanks dat we gedane zaken wegstrepen, kijken naar wat we nog ‘allemaal moeten’. En dat levert stress op; keuzestress. Ook bedrijven in hun reclames willen dat we NU en SNEL reageren. En dat doen we dan ook massaal. Stel je voor dat je iets misloopt.

Lijstjes, bedoeld als hulpmiddel om te structureren, ordenen en als leidraad te dienen. Ze wekken alleen frustratie op. Als we iets hebben weggestreept zien we wat ‘er allemaal nog moet’. En zakt de moed ons in de schoenen. We moeten nog een hoofdstad, we moeten nog op visite, we moeten nog….. En we kunnen niet genieten van wat we nu doen, omdat we al bezig zijn met het volgende. We zitten vol stress en gejaagdheid. Stressvol jagen naar meer en verder, hoger en ‘gelukkiger’. Maar dat wil niet echt lukken.

2015, stop met het maken van lijstjes en planningen. Alleen afspraken en dingen die echt niet vergeten mogen worden kan je in je agenda schrijven. Af en toe in je agenda kijken is voldoende om de echt belangrijke zaken op tijd uit te voeren. Alle andere zaken dienen zich vanzelf aan op het moment dat het belangrijk is. Zo zal (voorbeeld). Wat zal er gebeuren als we niet NU en SNEL reageren? Lopen we werkelijk iets mis? Missen we iets belangrijk als we niet elke 10 minuten het wereldnieuws hebben bekeken? 

Wordt binnenkort vervolgd

Uit de praktijk: Huiselijk geweld

2014-03-03 in 'Coaching' door Ton van den Berg

Een tijdje geleden had ik gesprekken met een vader en moeder in verband met hun echtscheiding. Omdat beiden niet naar mijn praktijk konden komen, werden de gesprekken bij hen thuis gehouden. Bij mijn komst voor het eerste gesprek waren de kinderen nog op een keken tv. Toen beide ouders aan tafel zaten, bleef de tv aan en de kinderen keken met ene half oog naar het tv-programma en met een half oog naar de tafel. Nadat de kinderen naar hun kamer waren vertrokken, kon het gesprek beginnen.

Al snel bleek dat vader en de oudste dochter Gerry niet goed door één deur konden. Veel ruzie, scheldpartijen en steevast eindigde elke ruzie in handtastelijkheden; knijpen, slaan en duwen. Niet helemaal was duidelijk wie wat nu precies deed. Het was een zorgelijke situatie die kennelijk al een tijdje bestond en maar voort duurde. Wel werd er openlijk over de gewelddadigheden verteld tijdens het gesprek. Ik stelde voor om eens een gesprek met dochter Gerry te hebben, om haar verhaal te horen.

Een paar dagen later vond het gesprek met de 13-jarige dochter plaats. En de situatie bleek ernstiger dan ik al vermoedde. Dochter en vader hadden regelmatig ruzie. Die ruzies duurden lang en eindigden steeds in over en weer slaan of schoppen. Een enkele keer werd er gedreigd met elkaar van de trap duwen. Omdat Gerry regelmatig met blauwe plekken op school kwam en het moeilijk vond om bij sportles zich om te kleden waar anderen bij waren, mocht zij zich op een andere plek omkleden. Dit ging zo al een jaar. Dus school wist van de blauwe plekken en de ruzies thuis. Maar…deden kennelijk niets. Na het gesprek met Gerry riep ik de ouders erbij en het gesprek vervolgde. De gewelddadigheden werden over en weer bevestigd. Met vader maakte ik afspraken tot verdere begeleiding. Met Gerry sprak ik af dat zij haar mentor op school zou informeren en om actie te vragen. Verder werd afgesproken dat ik geen melding bij Jeugdzorg of AMK zou doen. Dat zou overgelaten worden aan school of politie. De mentor heeft met Gerry afgesproken dat hij deze zaak bespreken tijdens een vergadering van het schoolzorgteam.

Inmiddels was de wijkagent in beeld gekomen. Gerry was na weer een uit de hand gelopen ruzie naar het politiebureau gestapt. Er was op dat moment niemand aanwezig die haar te woord kon staan. Ze werd later die week wel teruggebeld voor een gesprek. Na een week was zij nog niet gebeld en stapte Gerry weer naar de politie, nu voor het doen van een aangifte. Een enorme stap voor een kind van haar leeftijd. Na weer een paar weken was er nog geen actie ondernomen; niet door school en niet door politie. Ook na enkele e-mails en telefoontjes van mijn kant kwam er geen schot in de zaak. Nu, twee maanden verder heeft de wijkagent een verwijzing gedaan naar Jeugdzorg en is een gesprek afgesproken met Gerry en haar moeder. Vader heeft een afspraak gemaakt voor een gesprek met Maatschappelijk Werk. Helaas is dat gesprek pas over een maand.

Onbegrijpelijk vind ik het dat niemand heeft ingegrepen toen er signalen van onveiligheid zichtbaar werden in dit gezin. In een tijd dat school en politie verplicht zijn het protocol voor huiselijk geweld te gebruiken, werd geen stap gezet. Ook na herhaalde contacten met de mentor van Gerry werd het protocol niet voor de dag gehaald. Nu de instellingen niet ingrijpen, hebben beide ouders -los van elkaar- mijn hulp ingeroepen om te bezien welke stappen er genomen moeten worden om een voldoende veilige situatie te creëren voor hun kinderen.

BMS – Advies is gespecialiseerd in hulpverlening aan gezinnen welke te maken hebben met een onveilige thuissituatie.

Hoe kies ik de juiste professional?

2014-03-03 in 'Coaching' door Ton van den Berg

Het aanbod van professionals is enorm en je vindt ze in allerlei soorten en maten en met grote verschillen in de tarieven. Enkele tips.

  • Onderzoek of het probleem waarmee je aan het werk wil gaan helder voor je is. Je probleem op papier zetten kan je hierbij helpen;
    Het is van belang hoe je je probleem ervaart. Door te proberen je probleem te omschrijven, krijg je scherp hoe je probleem is opgebouwd. Probeer de omschrijving zo nauwkeurig en zo concreet mogelijk te maken.
  • Onderzoek welke oplossingen je ziet en wenst om;
    Meestal weet iemand wat haar of  zijn oplossing zou kunnen zijn. Het is belangrijk dat je aan je eigen oplossingen werkt. Dat is makkelijker vol te houden en past ook beter bij jouw persoon. Het uitvoeren is vaak lastiger. Maar daar zoek je juist de meest geschikte professional voor die je er bij kan helpen.
  • Zoek de juiste professional die past bij je probleem;
    Hoe voor de hand liggend het ook lijkt, is dit nog wel het meest lastige moment. Vaak wordt er op internet gezocht en krijg je heel veel keus uit websites van professionals die bijna allemaal (ongeveer) hetzelfde beweren.
  • Bepaal of je een voorkeur hebt voor een groot/klein bureau of een eenmanszaak. Of je een voorkeur voor iemand hebt die aan is gesloten bij een beroeporganisatie;
    Een groot landelijk bureau hoeft niet beter te zijn dan een klein lokaal bureau. Ook of een bureau aangesloten is bij een beroepsvereniging is geen garantie voor kwaliteit, meer kennis of kunde.
  • Bepaal hoe lang je bereid bent om naar de professional te reizen en of je een voorkeur hebt voor een dag en tijdstip;
    De tijd is voorbij dat de professional bepaalde of je op een bepaalde dag of tijdstip tijd voor je hebt. Vaak is het mogelijk te overleggen over het voor jou meest gunstige moment.
  • Wat kan je of wil je er voor uitgeven. Om inzicht te krijgen in de kosten kan je het beste uit gaan van een vast traject en je op internet oriënteren wat de kosten ervan zijn. Vraag je ook af wat je doet als blijkt dat meer gesprekken nodig zijn.
    Soms lijken de kosten mee te vallen of zoek je een professional waarvan de kosten vergoed worden door een verzekering. Dat zijn de directe kosten. Ook van belang zijn de indirecte kosten; het vrij nemen, het aantal keren reizen naar de praktijk. Deze kosten kunnen oplopen als er veel gesprekken gepland zijn. Een kort traject waarvan u zelf de directe kosten betaalt, kan (financieel) gunstiger voor je uitpakken.
  • Maak op basis van bovenstaande wensen een eerste schifting van professionals. Kies er drie uit die je wil benaderen;
  • Zoek mensen die ervaring hebben met de professional van je keuze.
    Als er mensen zijn in je omgeving die ervaringen hebben met een bepaald bureau of professional, vraag dan om de ervaringen. Is de persoon tevreden over de hulp of juist ontvreden en –vooral-  waarom
  • Voer een oriënterend telefoongesprek met alle drie professionals en toets ze aan je wensen met als belangrijkste om te bepalen of je professional kundig en ervaren acht op het gebied van je vraag, of zijn werkwijze je aanspreekt en of je de persoon je aanspreekt.
  • Voer (vrijblijvend) een oriënterend of kennismakingsgesprek met de nummer 1 uit je top drie met als belangrijkste doel om wederzijds te kunnen beoordelen of er voldoende klik en vertrouwen is om het proces aan te gaan. Klikt het en heb je er nog steeds vertrouwen in dat de professional in staat is om je te helpen dan kan je aan het werk gaan!
     

Effectieve communicatie

2014-02-21 in 'Coaching' door Ton van den Berg

Het lijkt alsof veel mensen niet meer effectief kunnen communiceren. Pogingen om met elkaar in gesprek te komen verzanden in wat mededelingen over en weer. Soms mondt een poging om in gesprek te komen uit in een ‘welles-nietes-spel’; een touwtrekkerij over woorden. Het lijkt wel of mensen geen moeite meer doen om de juiste woorden te vinden, om (echt) te luisteren. Een gesprek verzandt dan in een ‘discussie’. Het komt dan vaak niet tot een echt gesprek.

We kunnen goed duidelijk maken wat we niet willen. Hoe lastig is het om duidelijk te maken wat we wel willen. We zijn meer en meer gewend geraakt om het negatieve te benadrukken. En dat kleurt onze hele communicatie met de medemens. De aandacht voor het negatieve heeft niet alleen invloed op ons taalgebruik, maar ook op de hersenen en het hart. Tijdens een ‘discussie’ kunnen de emoties hoog oplopen. De hartslag versnelt en de hersenen schakelen over op de automatische piloot; het emotionele brein neemt het geheel over van het cognitieve brein. Door deze fysiologische ontregeling wordt alleen nog maar gedacht in termen van ‘aanvallen en verdedigen’. Er wordt niet meer gezocht naar oplossingen of antwoorden die de rust zouden kunnen herstellen.


Er zijn vier houdingen die er voor zorgen dat we uit een relatie niet krijgen wat we willen. Toch bedienen we over het algemeen als eerste één van die houdingen in onze (gespreks-) relaties.


1. Kritiek    
    Kritiek uitoefenen in plaats van een klacht voorleggen of een verzoek doen;
2. Sarcastische en sceptische opmerkingen    
    Deze opmerkingen kunnen als grappig worden opgevat, maar dienen om de ander te kwetsen;
3. Tegenaanval    
    Tijdens een tegenaanval is het de bedoeling om de ander het zwijgen op te leggen. In het ergste geval door         een fysieke klap;
4. Terugtrekking    
    Hierbij wordt de ander volledig genegeerd en gewacht ‘tot het weer over gaat’. De reactie van de genegeerde        is over het algemeen harder praten tot schreeuwen, rondvliegende borden en erger.


Effectieve communicatie is gestoeld op vijf pijlers, noem het voorwaarden, welke uitnodigen tot een echte communicatie van hart tot hart. Zo leren we onszelf helder en integer uit te drukken, terwijl we tegelijk anderen met respect en begrip tegemoet treden.

• Juiste persoon en juiste reden  
    Overtuigt u zich ervan dat wat u wilt zeggen ook tegen de juiste persoon is. Dat deze persoon de oorsprong         van het probleem is en dat hij/zij in staat is het op te lossen.

• Plaats en tijd  
   Zorgt u er voor dat het gesprek op een veilige plaats en onder vier ogen plaats heeft. Voelt u zich gestrest of       gejaagd, stel het gesprek liever even uit. Kies een plaats en tijd waarop u rustig kunt praten en u er zeker van       bent dat de ander aandacht en tijd voor u heeft.

• Vriendelijke benadering  
    Het doel van communicatie is om de ander te bereiken. Dit lukt het best met een open vriendelijke benadering.     Dit opent de oren van de ander. De eenvoudigste manier om de aandacht van de ander te trekken is het         noemen van zijn of haar naam.

• Objectief gedrag  
    Het benoemen van een klacht of ongenoegen dient een beschrijving te zijn van wat u aan gedrag ziet en hoort zonder een moreel oordeel.

• Emotie  
    Nadat u de feiten zonder waardeoordeel heeft beschreven geeft u aan welke emotie u hebt ondervonden. Begin de zin met ‘ik voelde me….’ of ‘ik vond dat…..’.

• Teleurgestelde verwachtingen  
    Een van de oorzaken van een klacht of ongenoegen is een teleurgestelde verwachting. Aangezien de ander uw verwachtingen niet kan raden, dient u duidelijk te maken in welke verwachting u teleurgesteld bent. Dit raakt uw diepere emotionele behoefte waar de ander rekening mee kan houden, als deze bij hem of haar bekend is.

Twitter

Typ iets in om door de berichten te zoeken.