BMS-advies

Participatiemaatschappij, de praktijk?

2014-12-09 in 'Coaching' door Ton van den Berg

‘Nederland verandert, de zorg verandert mee.

In Nederland krijgt iedereen de zorg die nodig is. Of u nu een hoog of een laag inkomen hebt, of u nu jong bent of oud. Dat blijft zo en daar mogen we trots op zijn. Maar de samenleving verandert. Daarom moet ook de manier waarop we de zorg organiseren, veranderen. Als mensen langer thuis willen wonen, zal de zorg daarop moeten inspelen. Als mensen meer zelf willen regelen, moet dat kunnen. Als de zorgvraag blijft toenemen, zullen we nog beter op de kosten moeten letten. Zo kunnen we garanderen dat iedereen ook in de toekomst de zorg krijgt die nodig is.’ Aldus de website dezorgverandertmee.nl
 

Wat betekent dit allemaal in de praktijk? Een paar voorbeelden.
Een echtpaar, waarvan de vrouw 75 jaar en de man 80 jaar is, woont zelfstandig. Helaas krijgt de man kanker en komt na een kort ziekbed te overlijden. De man deed al lange tijd bepaalde taken in het huishouden omdat de vrouw dit niet (meer) kon. Nu de man weggevallen is, staat de vrouw er alleen voor en is aangewezen op onder andere huishoudelijke hulp van buitenaf. In het kader van de veranderde zorg wordt huishoudelijk werk niet meer vergoed. Tijdens het keukentafelgesprek wijst de ambtenaar op de mogelijkheid van het inzetten van vrijwilligers, buren en/of familie. Mevrouw heeft immers twee dochters?! En, nee de gemeente kan niets doen, het is immers een participatiemaatschappij.
 

Een ander voorbeeld betreft een vrouw van 47 jaar. Het gezin bestaat uit de vrouw, haar partner en drie kinderen. De kinderen zijn ‘ingewikkeld’ en hebben alle drie een of meerdere diagnoses. Wekelijks komt er voor ieder van de kinderen een psycholoog voor de noodzakelijke specialistische begeleiding. De vrouw wordt getroffen door borstkanker. Na een zware operatie moet de vrouw een maand lang dagelijks bestraald worden. Naast de beperkingen vanwege de operatie, ondervindt zij nu ook ernstige vermoeidheid. Daarna volgt een kuur van 18 weken chemotherapie. Elke drie weken moet zij naar het AvL voor het toedienen van de chemo. De week die volgt is de vrouw doodziek. De kinderen zijn die week elders ondergebracht, omdat het niet doenlijk is voor de vrouw én ernstig ziek te zijn én voor de kinderen te zorgen. De vader van de kinderen is niet in staat de kinderen op te vangen of iets te betekenen voor de kinderen. Na nog eens twee weken is het weer ‘chemodag’ en begint het hele proces overnieuw. De partner staat haar zoveel mogelijk bij en doet huishoudelijk werk naast zijn eigen werk. Toch blijft veel van de huishoudelijke werkzaamheden liggen. Een jaar na de operatie en de chemokuur ondervindt de vrouw dagelijks nog de beperkingen in haar bewegingen, heeft veel pijn en kan zij weinig van het huishoudelijk werk doen. Tijdens het keukentafelgesprek wordt de vrouw gewezen op het inzetten van haar buren, haar zus en vrijwilligers voor huishoudelijke klussen. Voor het gemak gaat de ambtenaar voorbij aan het feit dat er ook nog drie ‘ingewikkelde’ kinderen in het gezin aanwezig zijn. Deze kinderen behoeven specialistische hulp waarin niet voorzien kan worden door buren of vrijwilligers. Het Persoonsgebonden Budget voor de kinderen staat onder druk en zal bij de volgende herindicatie fors omlaag worden gebracht.
 

Op zich zijn dit schrijnende situaties. Helemaal schrijnend wordt het als de situaties aan elkaar gekoppeld worden. De vrouw met borstkanker is namelijk een van de dochters van de 75-jarige vrouw uit het eerdere voorbeeld en zelf afhankelijk van hulp. De ambtenaar echter vond dat beide dochters ingezet konden worden ten aanzien van de hulp van hun moeder. Niet gehinderd door enig inzicht of kennis betreffende gezondheid en dus eventuele inzetbaarheid van de dochters, gaat de ambtenaar er van uit dat beide dochters taken voor hun moeder kunnen verrichten. Immers, ‘Als mensen meer zelf willen regelen, moet dat kunnen.’ Het is echter geen kwestie meer van ‘zelf wíllen regelen’. De zorg is overgedragen aan de Gemeente, er wordt sterk bezuinigd op zorgkosten, mensen worden geacht zelf hun noodzakelijke zorg te organiseren met allerhande goedwillende mensen. Volgens Premier Rutte is dat ‘heel goed mogelijk met datumprikker.nl’. Is dit de opmaat naar nog verdergaande afbraak van noodzakelijke hulp en ondersteuning? Want, eenmaal in het hoofd van een politicus, gaat het er niet meer uit en worden veranderingen sluipend doorgevoerd.
 

Het effect op langer termijn is dat van vooral vrouwen wordt verwacht dat zij naast hun gezin en de zorg voor haar kinderen, participeert op de arbeidsmarkt, participeert als mantelzorger voor haar buren en andere hulpbehoevers in haar omgeving, zij participeert als voorlees- of oppasmoeder op school. Dat veel financiële regelingen die het mogelijk moet maken dat zij al deze taken op zich zou kunnen nemen, inmiddels afgeschaft of geminimaliseerd zijn. En, niet onbelangrijk, dat voor ook een vrouw geldt dat een etmaal uit 24 uur bestaat, waarvan zij zeker 6 uur slaap nodig heeft. Terug naar de rusthuizen voor overspannen vrouwen?
 

Nederland verandert, de zorg wordt afgebroken.

Laatste blogs

We stoppen er mee
Per 1 juli 2018 beëindigen wij onze werkzaamheden voor BMS-Advies definitief. We blijven tot 31 december 2019 bereikbaar via ons e-mailadres info@bms-advies.nl   
Depressief?
Naar aanleiding van een krantenartikel in de Trouw van 17-12-2016 kwam me een klantsituatie in gedachten. De strekking van het krantenartikel op de voorpagina was; ‘…Meer dan een... Lees meer...
Helpt CBD olie?
Steeds meer mensen ontdekken Cannabisolie (CBD-olie) als een voedingssupplement met een krachtige werking. Uit onderzoeken is vast komen te staan dat CBD eigenschappen heeft die het zelfhelend... Lees meer...
Bloemlezing uit een interview
Bloemlezing uit het interview van Mary Sjabbens met Jan Storms (Destructieve relaties op de schop) ‘….Velen denken dat psychopathie een hele zware term is die alleen van toepassing is... Lees meer...

Typ iets in om door de berichten te zoeken.